Kiedyś krytyka była niczym cios. Zadany prosto w serce. W mój czuły punkt. Nie mogłam przełknąć gorzkiej pigułki. Jaką zaserwował mi ktoś. Kto ma swoje zdanie. Różniące się od mojego. Nie mogłam pojąć dlaczego. Bo według mnie wszystko było idealne. W moich oczach białe a nie czarne. Patrzyłam na to przez różowe okulary. Nie chcąc dać temu wiary. Broniłam swoich racji ze wszystkich sił. Zapętlając się w bezsens swych słów. Które były puste. I nic nie znaczące