Przejdź do treści
Czytanie

Pychota życie

O życiu
Coś chwyta me przeguby unosi ponad ziemię, Z ufnością jak tylko mogę odginam do tyłu twarz, Silna dłoń lekkim objęciem me ciało w pół dzieli, Delikatnie poddając rozkoszy niebytu mój czas. By po raz kolejny znienacka sprytnym wymykiem strzelić, Iskrą Asa pod stopy oniemiałych z zachwytu mas. I płynę miarowym tempem raz jeszcze, Na przekór falom, coraz silniej chcących zbić mój sens. To ta kobieta-mówią- która… rozcina powietrze, chwilą co mignie spod jej rzęs. Lecz ona dźwięków na pięciolinii nie czyta I pewnie nadejdzie i jej kres. Coś wisi w powietrzu, coś dziać się będzie… 10.2007
78 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.