Jej targanej nagannym zmaganiem, Ty tragiczna w twej trwodze toczącej, Rada mową surową tamować, Cieki chwili w jej ciele tętniące, Nietrawiąca tworu swojego, Taką karmą silić nie może , Tłoczy jad, a nie wysączy miłości, Czysty strumień na troski pomoże.