Precel

Strach drwi ze mnie Skrada się wiruje dokoła Oblepia mnie całą Zwijam się jak precel Wsadzam nos w piach A pięty do muszli I drżę nieprzyzwoicie Opętana ciasną kołdrą. Jedynym antidotum na moje obawy Jesteś Ty Chcę owinąć się wokół Ciebie Zniewolić Cię kochać Czuć spokój ... Nie ma Ciebie Jest jaskinia łóżko Mój strach I nieprzyzwoite drżenie.