W labiryncie ścieżek gubimy się. Uciekaj! Ja nie zdogonie Cię.... Będę grała w Twoją grę , wygrasz Ty. Zawsze to robisz... Brak już tchu , jak zabrakło słów. To jeszcze nie koniec , a końca początek. Sztuczny płomień w nas się tli ,a iskry tak realne. Piłą mechaniczną przecinamy nasze serca. Wraz z krwią wypłyną uczucia , pozostanie tylko pustka.