Pij z życia miłość

Bierz z życia to co daje

piękno mego ciała

i atłasowy zapach,

migdałowych wspomnień poranka

kiedy w promieniach

poświaty księżyca

całowałeś me nagie ramię

Spojrzenie wiodło Cię w bezkres

radosnego spojenia ciał

To z nas wykwitła miłość...

O której rano szeptał strumyk.