Przejdź do treści
Czytanie

Pij z życia miłość


Bierz z życia to co daje
piękno mego ciała
i atłasowy zapach,
migdałowych wspomnień poranka
kiedy w promieniach
poświaty księżyca
całowałeś me nagie ramię
Spojrzenie wiodło Cię w bezkres
radosnego spojenia ciał
To z nas wykwitła miłość...
O której rano szeptał strumyk.
54 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.