Pij z życia miłość
Bierz z życia to co daje
piękno mego ciała
i atłasowy zapach,
migdałowych wspomnień poranka
kiedy w promieniach
poświaty księżyca
całowałeś me nagie ramię
Spojrzenie wiodło Cię w bezkres
radosnego spojenia ciał
To z nas wykwitła miłość...
O której rano szeptał strumyk.
54 odsłon