xx

12.04.2016 • Melancholia

Cóż jest moje?
Czy te słowa
przybyłe z wiatrem
Czy te gesty
rzucone mimochodem?
Cóż jest moje
prócz tych łez
i nadziei gołej?

1 1

1 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

zyga66 9 lat temu

puenta wymiata ;))

nina_

5 utworów · 0 obserwujących

A że Pan Bóg ją stworzył, a szatan opętał, Jest więc odtąd na wieki i grzeszna, i święta, Zdradliwa i wierna, i dobra i zła, I rozkosz i rozpacz, i uśmiech i łza… I anioł i demon, i upiór i cud, I szczyt nad chmurami, i przepaść bez dna. Początek i koniec – kobieta – to ja. Julian Tuwim

Profil

Więcej od autora

Niebo 9 l temu
Potępienie 9 l temu
... 9 l temu
wino 9 l temu

← Poprzedni

Więcej z kategorii „Melancholia"