usiądź obok oddechem skradniemy zapach lasu z małymi jak mrówki tęsknotami opowiem ci o szczęściu kocham szczęście ubogie ze starej chatki zawieszonej między ziemią a niebem ubrane w błękit prawd w kolorowym berecie jak pod skrzydłami motyla wybawcy otulone nagimi wierszami kocham szczęście bo wciąż jest za mało chciane za mało kochane