Mija życie, czas ucieka , serce dręczy ^^Brak poczucia stabilności, brak i poręczy ^^Światło rozumu w mgnieniu gasnie oka ^^Co to ? już koniec ? nie to tylko nokaut ^^ Dogrywki nie będzie &8211; zadecydowała rada Sędziowie sprawiedliwi- przysięgłych ława Wszyscy na pożarcie rzucają mnie &8211; zwykłego Człekoupiora do nikogo jakoś podobnego Trybuny gwiżdżą, skandują , plują i cisza nagle Rozeszli się wszyscy , niczym po diable Na środku sędzia z karteczką wypełnioną nazwiskami Tych , wyczytuje którzy zginęli w walce z kanibalami Jeden tylko jakby pomiędzy czytany wierszami Odwraca się , patrzy i śmieje nad oprawcami Cynicznie żartuje, hołd oddaje głupocie i niewiedzy Upada na ziemię słysząc , jak w oddali śmieją się koledzy Ten mecz &8211; jest przesądzony jakoby z góry Gdziekolwiek podążasz masz przed sobą mury A przecież nie przebijesz ni jednego nawet głową Choć byś Ateńskie miał mądrości , lub był sową Bez kochania piłka traci pole widzenia Zamiast autu &8211; są tylko wyrzuty sumienia I każdy wynik, remis , każda przegrana Zaczyna się pamiętaj codziennie od rana