Gniew Słyszę go... odwieczny morderca snu, znów mnie skazuje na gniewną rzeczywistość, wewnętrzny ogień bewzględnej niechęci, narastającej co dnia... od wieków już, i znów ból i gniew, zjadane z kanapkami o poranku, poranna toaleta zamętu, przybranie okularów szarości. ... dziś znów nikt mnie nie zrozumie. Trwam w beznadzieji, nazwij mnie ... Ostoją Gniewu.