tak i nie powiem dziękuję wędrowcem jestem po górach z marzeń sie wspinam po morzach z nich pływam z tobołkiem pełnym zwojów wierszy cóz one warte dla mnie wszystko sa tam od poczatku zawsze były wędrowcem nikim jestem cieniem co się przez wieku snuje duchem co marzy o ciele włóczęgą o takim imieniu duch marzy by włóczęgą być już tylko lecz duchem jest jak duchem duchem bardziej i po co mu te wiersze po co właściwie? odpowiedż jest taka by być wędrowcem włóczegą prawie był kiedyś duch co o ciele smoka marzył by stać się gromowładnym ale w końcu stał sie włóczęgą ludzkich dusz bajka taka sobie duchowa bajka pozdrawiam

wypijmy za włóczęgę toast marzeniami