Co można napisać o lesie, gdy tyle pięknych słów już o nim napisano. Chyba tylko że sosny, uśmiechają się nocą ciemnozielono, a świerki są wciąż nieogolone jak jeże i uśmiechają się równie sympatycznie i szczerze. I może jeszcze że leśne ludki, bardzo lubią jeżyny i wyobraźcie sobie, malują na niebiesko jagódki, a dzięcioł - ten ze starej sosny, uczył wiewiórkę fruwać pewnej wiosny. Gdy kiedyś pójdziecie do lasu, przypatrzcie się uważnie, jak z gałęzi na dębie, puchacz do was mruga, od czasu do czasu.