Pamięci Tadeusza Peipera Niebo w każdym z nas, przemawia, czyli: niebo zagryza nas nami samymi, a miasto wyrywa dla nas miejsca zbyt oczywiste, czyli: każdego niebo kąpie w cudzie, osusza o wyschniętą pianę dat, w dacie nas wykąpie, o wysuszone gryzienie, czyli: potężna w nas, wodnista zbrodnia, boczne nadgryzanie stygmatu, czyli: Bóg naznacza wcześniej naznaczonych, czyli: ulica mami nas bosko ( nas samych łaskoczą już tylko przystanki ) czyli: kropla w kroplę, czyli: kropla w każdym, a brud spod paznokci najbardziej grzeszny. Czyli, oczywiście, nie w takiej chwili. Czyli kąpiel trwa.