Zabrakło nadziei na przyszłość, choć nigdy nie było jej wiele... Nieskończoność złapała mnie w najlepszym momencie życia... Od zawsze wiedziałam, że przyjdzie, ale nie przypuszczałam, że zobaczy ją tak wielu... Przecież nie cierpieliby, tak bardzo; gdyby nagle pochłonęłaby mnie nicość... Jednak oni widzieli, jak powoli zbliża się do mnie z otwartymi ramionami... Wiedzieli, że nie mogą mi pomóc, bezczynność sprawiała im ból... Jednak gdy kurtyna opada, nie liczą się ludzie.