sawe me ku tobie się wspieram

poszukuję istoty rzeczy w samej iluzoryczności przetrwania pomiędzy rzeczywistością powierzchowną a jej ekwiwalentem słabnąc wykrzywiam się do samej permutacji nie obligując do założenia kagańca ani na miarę potęgi istnienia wyciągam palec środkowy nie chce być jak ta niekończąca się opowieść o berle wrzuconym do sadzawki zmieniające niczym rózga mikołaja grzeczna dziewczynkę w sukę chcę aby ze mnie piło się i jadło interesujesz mnie ty co gasnąc jak przecinek w łordzie rozpromieniasz moje policzki z każdym gestem i pocałunkiem licząc na więcej jestem w stanie ukarać się wyciąć z mózgu to ostatnią i konieczną przysadkę szarą komórkę rakową zabijając mnie nie zapomnij o krzywej matematycznej którą mnie ciagle smagasz piszesz ta kurwewską litanię do boga nie chcę jej czytać już nie chcę na czacie ty i ja dwie eteryczne postaci zwiewne niki sawe me sawe me sawe me do nikąd idziemy i już nigdy się nie zobaczymy już nigdy nic już nigdy ty