nie odeszłam to tylko konwalie dzwonią na alarm zielone depczesz białe deszcz brudzi między nami kałuże zaniechań wiosna za progiem a ty z rutyną spędzasz godziny na pogawędkach włos po staremu dzielisz na czworo nie trzeba ciszy aby zamilczeć w czerwonej sukni siąść do kolacji dojrzałe wino wypić za dialog przecież my ziarnka jednego jabłka mimo podziałów tyle nas w sobie