Czy każdy ma swoje przeznaczenie Czy do wyboru zostało coś jeszcze Czy miłość to chwilowe zauroczenie Czy szczęście co może trwać wiecznie Nim życie rozkwitnie Niczym wiosenny kwiat jabłoni Uczucie we mgle szarości zniknie Zostawiając zimne serce w obojętnej dłoni Zdobywając ostatni szczyt w życiu Złączeni starością wspólnej jesieni Robimy rachunek sumienia w ukryciu Bo przeznaczenia nikt nie zmieni