siedzieliśmy na schodach pośród łąk pośród wzgórz nie wiem jak ciebie ale mnie denerwowały swoją wędrówką bez celu mijały się z jakąkolwiek logiką kiedy weszły na twoje płócienne buciki coś we mnie drgnęło zastygłem napięcie rosło aż wreszcie jedna wspięła się na twój owłosiony piszczel byłem w domu