coraz mniej echo o tobie pobrzmiewa w mojej pustej głowie coraz rzadziej do nieba ją wznoszę wróć do mnie już nie proszę usycham a kiedy kicham w spękanej wargi resztce coś tam wybłagać chcącej rysa się pogłębia w głowę wnika przez nią światło umyka i staje się ciemna lepiej by w przeciwnym popełzła kierunku rozłupać ogniste siedlisko siarczystego co go tu jak pszczół w ulu z gondoli wypływa uwalniając worek ze lnu w balona przerobi wtedy siła wyporu … ...czy wiadomo już kto lub co zerwało jabłko z zakazanego drzewa? gdybym dorwał drania wiem co bym mu zrobił tzn. teraz wiem ale gdybym dorwał to już nie takie pewne a zresztą poniekąd nieważne