po cóż wyjmować lepiej wejść i wiatru poczekać we śródościu bezrusznie powściągliwie smukło się uśmiechać samą gębą tylko odjeść kotom wyrzucić na żarty ciała w apogeum ochłap a resztę wypuścić milionom procesy wytoczyć w papierach zamieszać wycisnąć poematy wodą w skórze pleców oto