moja mi jest podzielna na cztery każda część płonie odrębnym ogniem gdy się złączą nie ma takiej rzeczy by dotrwała do końca pożaru wyskoczyłem z pędzącego pociągu w samą porę bo tuż prze buforem jeszcze chwila i stanąłbym w ogniu wodę w parę co przemienia w kotle całe szczęście odwrócone do mnie grozi palcem i mruga w uśmiechu jeszcze nie jest mną całkiem znudzone płaszcz rozkłada pod nim całkiem gołe