a to my ja i ty
atomy
deuteru i trytu
gdy odległość
będzie mniejsza od sumy promieni
połączymy się
w jądrze helu
72 odsłon
Komentarze (2)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
Liczba neutronów się nie zgadza...
Splątanie kwantowe to jedna z najciekawszych i jednocześnie najmniej intuicyjnych konsekwencji wynikających z mechaniki kwantowej. Mówiąc najprościej, jeżeli mamy do czynienia z dwiema cząstkami splątanymi kwantowo, to zmiana stanu jednej z nich natychmiastowo prowadzi do zmiany stanu drugiej, niezależnie od tego, czy znajduje się ona w tym samym pomieszczeniu, czy na drugim końcu galaktyki. Stan każdej ze splątanych cząstek przed pomiarem jest nieokreślony. Jeżeli zatem określenie stanu jednej z nich oznacza natychmiastowe ustalenie stanu drugiej intuicyjnie oznacza to oddziaływanie z nieskończoną prędkością. To z kolei byłoby niezgodne z teorią względności. Z tego też powodu Albert Einstein określał splątanie kwantowe wymownym określeniem „upiornego działania na odległość”.
Część naukowców opisując to zjawisko mówi, że cząstki w stanie splątanym zachowują się jak jedna cząstka mimo rozdzielenia. Najbardziej zdumiewające w tym przypadku jest to, że nic, włącznie z informacją nie może podróżować z prędkością większą od prędkości światła, a mimo to zmiana stanu kwantowego jednej cząstki wpływa natychmiastowo na zmianę stanu drugiej, nawet jeżeli dzielą je całe dziesiątki czy tysiące lat świetlnych.
Część naukowców opisując to zjawisko mówi, że cząstki w stanie splątanym zachowują się jak jedna cząstka mimo rozdzielenia. Najbardziej zdumiewające w tym przypadku jest to, że nic, włącznie z informacją nie może podróżować z prędkością większą od prędkości światła, a mimo to zmiana stanu kwantowego jednej cząstki wpływa natychmiastowo na zmianę stanu drugiej, nawet jeżeli dzielą je całe dziesiątki czy tysiące lat świetlnych.