ogień i dołek

nie pędzę
idę
coraz to wolniej
pęd
to już przeszłość

rozpędem z górki
wciąż jeszcze pchany
nie mogę stanąć

gdzieś tam czekają
ogień i dołek
czas plecie linę
z tego co było jest i będzie
jej koniec płonie

a kiedy ogień podejdzie do mnie
i mnie obejmie
jako ten kołek ulecieć z dymem wolę
niż dołek