wymarzonej

choć nie spotkałem
codzień odnajduję
jakąś jej cząstkę
w przydrożnych kobietach

każdej zostawiam
odrobinkę serca
w miejscu ubytku
zasadzam ziarenko

gdy wykiełkują
przejdę na łono
ogrodu wspomnień
wyczekując kwiatów

przechodniu
który przystanąłeś
rozpal nad słowem tym
płomyk pamięci

nie pozwól aby przepadło
w mroku zapomnienia
nie doczekawszy aromatu
niebiańskich ogrodów