Idziesz po nitce Zwanej życiem Kroczysz przed siebie Niewiadomo dokąd Trzymasz w dłoniach Swój życiowy bagaż W jednej ręce serce W drugiej duszę Obydwa zaklęte Zranione na wskroś Prowadzisz uparcie ze sobą Bo wszechświat Cie wzywa Nie pozwala ich porzucić Chociaż poranione Nie chce ich zostawić W labiryncie życia