Niezapominajka

Siedział nad rzeczką
mały kwiatuszek
kolana pod brodę
podciągnął
rękami splótł

Wzory na wodzie
piękne robił

Przyszedł czas też
na małą artystkę
smutna robiła
stale swe dzieła

Na jednym dla
upamiętnienia
gorzkimi łzami wypisała
"Nie zapomnijcie o mnie"

Dzisiaj rośnie tam
rodzina kwiatów

Dzięki swej rodaczce
piękną nazwę mają
niezapominajki