Zaplątana w szprychy głowa ofiary chwieje się, kolebie, jak martwy pies na powierzchni leniwej, szerokiej rzeki. Wykonuje swój ostatni ekstatyczny taniec, ostatni nerwowy obrót zanim potwór maszyny odtrąci ją zniecierpliwiony. Lawa ostatnich sekund płynie przez suche koryto czaszki. Przekracza rubikon warg. Kości zostały rozrzucone.