ciała oślepłych oddano dziś fontannie chrupiące kości otoczono wodą milczą o wielkiej zbiorowej marzannie usta zaszyto by pragnienie rosło za to podziwiać bogactwa krainy do woli będą, bo wzrok im zwrócą wiosną w krainie zwyczajnej, gdzieś pośrodku rynku miliony groszy leżące pokotem, ruiny wielkomiejskiego niby-zbytku miasto wiedziało że czas to jest pieniądz i dało go ślepym w podarku aż nadto tam gdzie pieniądze nie służą handlarzom czas stoi w miejscu, jak w fontannie ciało