Kamienie tłuką martwy pysk To ekscentryczna, tragiczna partia bytu Kamienie niosą błogi zysk Pieszczota boska, cne saldo dawnych szczytów Konfuzja wspomnień, kobieta z katapultą Hultaj ją dźwiga na lektyce Raz jest na burcie, raz za burtą To ciało pyszne przydymione świtem Granica łez i końskie wdzięki na pawęży Powieka aż swe końce pręży Pod zimnym płaszczem snu Mężczyzna w pył rozbity Leżący pies z bólu uszyty Spenetrowany, do utraty tchu Lawina dnia alkowy brzegi muska Dosiada lekko dziewczęcej piersi chłopca Cała kolonia już od oklasków drży Erupcja gestów i feniks w ogniu pstry