kobiety

Paulina





jest jak wschód słońca

ciepła lub zimna



pragnąca

potoku haseł szybko mówionych

by obudzić co dawno usnęło



słowo jak czucie

pieści ją zniewala wypełnia









Sylwia





jest słowem wiersza

socrealistycznego



śpi w nylonach sztywnych

elektryzujących



wymaga haseł jednoznacznych



spełnia się z okrzykiem

rewolucyjnym na ustach