Nieprawości ramię W opłakanym stanie Połamane głupot tworzeniem Winnych ludzi podrzegało Fragment ciała niepokorny Krzywdzenia małych dzieci zdolny Ciepły jak atrament A świeci niczym diament Zatrworzone w pysze Czekające na ofiare Jak grzesznik za filarem Chowa swe oblicze w ciszy Zakradło duszy wiele I zaprzedali sie tanio przyjaciele Zabrano im sumienie gdy szli na górę po oklaski On na dole pozostał pielęgnować chwasty