Zaprosiłeś do środka
Dusiłam się wonią niemocy
Pocałunek tak powszedni
Obok mnie- z zewnątrz wystrojonej
...dziwnie wyciszonej
Zauwazyłeś
Wzrok wbity
Tylko nie w ciebie
Śmierdząca popielniczka
Świece wnętrze szafki zdobiły
Chyba zapomniałeś
Że złudzenia można zbudować
... w koło wirować
By pózniej
Móc udawać
Że było się pijanym
W piekarniku romantyczność
Nieobecny atrybut wspólnej kolacji
Nie pamiętałeś
A pózniej
Była już niejadalna
... i choć ta pseudomiłość tak nieidealna
płaczę
I wyrzucam
do dawno nie opróżnianego kosza