Abstynencję wrażliwości
w jedną dłoń spakowała
Krótkowzroczne ułamki sekund
do lewitujących wspomnień
po drodze dołączała
Wciąż idąc...
nagim labiryntem emocji

Regres zachodzącego świtu
w drganiach owej nicości
Nucił ballady
wczorajszego mitu...

W rozpalonym chłodzie samotności
Usiadła
By rozpakować Swe sumienie..