pozostając z okruszkiem na ustach przełykam ślinę walcząc z pragnieniem drażnią resztki odstawione na potem przerywam zamyślenie zroszone kropelką czoło wygładza napiętą skórę obojętnie przyglądam się rybie w akwarium jest mało miejsca łapczywie łapiąc powietrze nie pływa zrobiłabym sztuczne oddychanie taka mokra i śliska spadnie na podłogę muszę trwać w przeznaczeniu ukryte życie przemijającego czasu nie smakuje tak jak wczorajsza pizza odbija się zdechłym tuńczykiem widzę zaczyna ruszać płetwami