spojrzał mrocznie na światło palących się świec w zadumie ciepłych płomieni upajając samotne usta mroźnym szampanem w tańczącym lęku mrugają słowa cichej legendy śmiechem poprzecznym grają losowo trywialne rytmy wolne do czasu słuchania zostały zmienione gotowe ponownie rycząc jak gniewne morze między falami ubogie w krwawy piasek rozdarte na strzępy nie mogąc zakłócić strachu wysychają w testamencie