zakładasz kapelusz w cieniu ronda przymknięte powieki jeszcze boją sie słońca a przecież czekałeś kiedy nadejdzie wiosna i zabarwi swieżością spojrzenia zamarznięte przykryte śniegiem białe zawilce pierwsze zmartwychwstały wydają sie słabsze od twojego wzroku naiwnie niewinne jak dziecięce myślenie odwracają sie w kierunku promieni podejdę i nazrywam tworząc wianek i parę z tobą