BARTOSZYCE

Stoję pod łukiem Bramy Lidzbarskiej

Zamykam oczy

Słyszę bicie zegara

Przemierzam drogę w czasoprzestrzeni

Stoję wśród zubożałych mieszczan

Słyszę głosy-

" Skoro nas Bóg wszystkich stworzył

Odkupił i jedno królestwo przyrzekł

Nie chcemy podlegać żadnej szlachcie

Wszyscy jednakowo braćmi i siostrami

W Chrystusie chcemy być

Drewno

Rzeki

Zwierzyna

Ptactwo w powietrzu

Wspólne dla wszystkich były "

Słowa ostrzem błyskawicy

Przeszyły wieki-

Jesteś za stara by pracować

Za młoda na emeryturę

Za zdrowa na rentę

Na drugim świecie

Też cię nie chcą

Skoro Bóg nas równymi stworzył

Wszyscy chcemy mieć równe prawo

Do życia pracy i chleba

Unoszę ramiona

Wysoko ku bezkresom

Ściągam burzę-

Pioruny-

Wichurę

W strugach deszczu kąpię miasto

Brame, kościoły, kamienne baby

Co od wieków nad pustą misą stoją

Może cud sprawi-

Misę napełni

I do miasta zawita dorobyt

Mo