Minuty puste mijają, choć tyle wokół się dzieje, w fotelu siedzę przybita i myślę, czy mam nadzieję. Na pracę, godne zarobki, poukładaną rodzinę, dom z zielonym ogrodem wystawne obiady z winem. Po co mi studia, tytuły, gdy pracy dostać nie mogę, zostaje mi fotel rodziców i spacer po zapomogę.