Jestem cieniem własnego cienia Nawet trudno mnie dostrzec Bo nie z tej strony patrzysz Spodziewając się mnie na ziemi Nieopodal ciemnej oprawki W kształcie człowieka Ja sobie szybuję za niebem Pod niebem w niebie Stworzony ze światłocienia Powoduję zaćmienia umysłów Przebijam na wylot materialne postacie Czasem tylko zostawiając ich kształty