jesteśmy

my tylko ludzie

biedne robaczki

piękne przy objedzie



piszemy swoje zmagania

niepewni bez wyrazu

skrycie szukając głębi



zacierają się szlaki wcześniejszych

niby nowi i wielcy rośniemy

niech będzie dla życia



otwieramy drogi baśni

zamiast słońcu zajrzeć do wnętrza

odurzenie podtrzymuje świadomość



słuchaj wiecznych melodii

niech cię opłyną spragnione

to prawda jedyna

jesteśmy