sen śniony snami horrorów budzi mnie w nocy i każe patrzeć w lustro czy to ja stoję wpatrzony w nicość odbicia obraz zamyślony sam w sobie nie odrywam się od myśli wzburzenia nocy gaszę światło w intrydze niepokoju idąc w ciemności niepewnym krokiem do końca snu opatulony w poduszki ton ze łzami w oczach zamykam powieki modląc się o przetrwanie nocy