,,Zgłuszony krzyk''

,, Zgłuszony krzyk’’ Niczym wygrana na loterii dająca złudne szczęście Tak Ja odrzucam rozkosz w obawie… Że cierpienie chce wkraść się w mój świat. Zamknięty w sobie odkąd tylko pamiętam Wyrzucam klucz do swego Ja W sercu mym tak cicho i spokojnie Jak bym kamieniem był właśnie Ja… Pod grubą skorupą ciężaru doświadczenia Schowałam bagaż jaki dało mi życie. Spoglądając na świat ze spokojem Chcąc oszukać samego siebie. Strach przeszywający wszystkie kończyny Ciało niczym z waty się staje Stać na nogach twardo muszę By nikt nie odkrył jak jestem słaby Pod płaszczem uśmiechu zagryzam zęby W nadziei, że on wciąż mnie wysłucha By dać mi wolę walki i chęci Lecz tak trudno niekiedy odkryć Wiarę w sobie.