pogubione myśli nie wrócą marzenia rozsypane nikłą wstążką się wiją emocje buzują podsycane żarem brak logicznej całości w wewnętrzny chaos zanurza okrywasz się egoizmem coraz grubsze warstwy zadufanie rośnie napełniane próżnią zaplątane żądze kąsają nagle zmurszałe schody poślizgiem grożą dokąd spadniesz dno tuż