BEZ NAZWY

Bez zbędnych słów ruszył przed siebie. Minął ciemność jedną po drugiej, nastała kolejna. I ciągle nie potrafił się odnaleźć, nie widział zbyt wiele. Odpowiadał mu zapach zgnilizny na obcym ciele. Malarze odwrócili się na bok i spojrzeli na niego. Minął po kolei każdego. Upadł zanim wstał, wstał zanim upadł. I ciągle powtarzał, że się przeliczył.