W bucie dziura w sercu dziura umysł umarł idę przez miasta ulice alejami parku jak zbity pies niebo pełne łez spływa mi po karku przez fontannę brodzę i widzę w niej nieskończone głębie twoich oczy na ławeczkach znajduje ciągle twoje imię i niczemu już się nie dziwie skąd idę dokąd idę jak przechodzę czy przez czerwone morze? czy przez twoją myśl? i pytam się czy żyje w twojej duszy dziś 03.07.2007.