z ciężką głową osuwam się ze zmęczenia, jak śnięta ryba, jak cień swego cienia. spoglądam na zegar czy spać już wypada ? a może coś przeczytam, może w radiu gra ballada... i choć twarz szara i cienie śliwkowe i choć kawy już nie ma, a papierosy niemarkowe, posiedzę nieobecna, ziewnę sobie czasem, aż wrócisz i otulisz mnie ciepłym atłasem.