Kurz zamiótł wszystko pod siebie Strzępy wspomnień, skrawki przeszłości Gdzie w wielkiej rozpaczy, niepotrzebie Pałętają się dole wieczności Na pustej klamce obolałe Jak katastrofy zgliszcza żale Przesiąknięte smakiem stęchlizny W starej frani utopione trucizny Korniki, szkodniki, mole Przejęły wczorajsze dole Wszystkie miłostki z wieszaka zdjęte Zdjęte, ściągnięte, wyzute, wymięte Do Caritasu zapomnienia przyjęte..