Przejdź do treści
Czytanie

Stara szafa

Egzystencjalne
Kurz zamiótł wszystko pod siebie Strzępy wspomnień, skrawki przeszłości Gdzie w wielkiej rozpaczy, niepotrzebie Pałętają się dole wieczności Na pustej klamce obolałe Jak katastrofy zgliszcza żale Przesiąknięte smakiem stęchlizny W starej frani utopione trucizny Korniki, szkodniki, mole Przejęły wczorajsze dole Wszystkie miłostki z wieszaka zdjęte Zdjęte, ściągnięte, wyzute, wymięte Do Caritasu zapomnienia przyjęte..
152 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.