Przejdź do treści

Stara szafa

• Egzystencjalne
Kurz zamiótł wszystko pod siebie Strzępy wspomnień, skrawki przeszłości Gdzie w wielkiej rozpaczy, niepotrzebie Pałętają się dole wieczności Na pustej klamce obolałe Jak katastrofy zgliszcza żale Przesiąknięte smakiem stęchlizny W starej frani utopione trucizny Korniki, szkodniki, mole Przejęły wczorajsze dole Wszystkie miłostki z wieszaka zdjęte Zdjęte, ściągnięte, wyzute, wymięte Do Caritasu zapomnienia przyjęte..
110 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

64 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie