Kurz zamiótł wszystko pod siebie Strzępy wspomnień, skrawki przeszłości Gdzie w wielkiej rozpaczy, niepotrzebie Pałętają się dole wieczności Na pustej klamce obolałe Jak katastrofy zgliszcza żale Przesiąknięte smakiem stęc…

ludzie nie marzą zrozumieć się wzajem- tym uszom kalekim tak ciężko jest słuchać gdy wewnątrz głos tłumi symfonia mas przysuwam się bliżej ku desce drewnianej byle stać obok byle być Dalej nie kręci mnie serial…