Przejdź do treści
Czytanie

Nie pamiętasz?

Nie pamiętasz mnie?
Razem zrywaliśmy z drzewa nadziei
Soczyste owoce,
Które wysychały w dotknięciach rąk.

Razem płynęliśmy rwąca rzeką,
Czasami pod prąd;
Wpadliśmy razem w bagniste błoto,
Ale ktoś podał pomocną dłoń.

Razem zdobyliśmy górę przyjaźni
Wspinając się kamienną drogą,
Dotknęliśmy obłoków- oddechu wieczności…
I spadliśmy osobno…

Płyniemy teraz każde inną rzeką,
Zdobywamy góry zapomnienia,
Owoce nadziei obumarły dawno…
Żyjemy w krainie milczenia.

Trzeba zapomnieć nurt dawnej rzeki
I nie pomylić z nowym.
Nie wolno zbaczać z drogi,
Spoglądać do tyłu…
Tylko brnąć…
Trzeba brnąć…
W przyszłość brnąć …
W smutek brnąć…
W samotność brnąć…
41 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.