DARTANIAN 110

Czasem napiszę coś bez rymów, ale nie teraz, nie tym razem, może jesienią, może w zimie a może jutro, eh, nieważne. Pisze na kartce długopisem, choć niegdyś się zdarzało piórem i mogę w gwarze, mogę w ciszy, o trawach łąk...

Był ciemny brunet raz, wysoki, pannom podobał się okropnie, zbójecko mrużył jedno oko, drugim spoglądał zaś zalotnie. Kiedy szedł plażą, płci przeciwnej, nieraz się wyrwał jęk zachwytu, patrzyły w jego oczy piwne, pragnąć...

Poznałem panny, Polki ponętne, pachniały płatkami piwonii, przepięknie, patrzyłem płyną, powoli pontonem, pognałem pewny - przyciągnę, pomogę. Próżno pobiegłem, pisnęły płochliwie, palce, policzki, pięty poraniłem, przysi...

O kwiatku chciałem wiersz napisać, taki niedługi i niekrótki, bławatków miałem pięć w doniczkach, maki, petunie, róże smutne. To nazbyt wiele? Czy za mało? Jakże pytanie to jest trudne, każdy się śmieje z nich nieśmiało,...

Widziałem panny, na gałęziach siadły, w sukniach białawych, bosymi stopami, słyszałem wszystkie, głośno świergotały i odfrunęły w mgły niezapoznane. Patrzyłem w taflę czystego jeziora, srebrem i złotem naraz się mieniło, o...

Czasem się echo niesie w olszynach, stukają koła starej furmanki, ptak sfrunie z brzozy, zaśpiewa tkliwie, z mgłami w majowy pójdzie poranek. I klaczka zarży na progu światów, i zalękniona naraz ucichnie, liście poruszą si...

Chciałem być wiatrem na Mariensztacie, tym zapomnianym, zburzonym, czerwoną cegłą tuż przy powstańcach, dziewczęcia bladą łzą słoną. Chciałem być deszczem by obmyć twarze, i cucić, pragnienie ukoić i wznieść się zaraz gołę...

Cóż dać ci mogę, prócz tamte kaczeńce, melodii niemodnej, cóż dać mógłbym więcej. A w śmiałym spojrzeniu nadto zachwytu, niż nagie marzenie, głęboko ukryte. Niż mech i paprocie, łąki wilgotne, wieczory i noce i pora...

Rozsądek to bramy stalowe z mankietami, to krewny Szczęścia zapomniany. Nie zna smaku ust o poranku i wiatru we włosach a życiem się szczyci ...ubranym w niedosyt...

Każdy ma prawo do błędów, do szosy wąskiej i kruchej, do róży posłanej w niepewność, do słońca, do zawieruchy. Każdy ma prawo do błędów kto się człowiekiem narodził, do świtu i do nocy ciemnej, do chwastów i do ogrodów....

...A gdybym kiedyś zgubił drogę, do twego serca i półcieni, obiecaj - weźmiesz w dłoń pochodnię, rozświetlisz gęstą, zimną ciemność. I chociaż spojrzysz bez uśmiechu, to łzę uronisz, mimo woli, pójdziemy ścieżką bez pośpie...

...A kiedy będą tobie wmawiać że wszystko zważyć da się, zmierzyć to niechaj zaczną od nadziei, promyków słońca i pacierzy. Niech wiarę razem z hartem ducha, spróbują ująć w brudne dłonie, wtedy ich oczy, zwykle mdławe, z...